Profesor Jan Strelau. Psycholog z Tczewa.

Profesor Jan Strelau

W bieżącym roku ukazała się książka pt. „Poza czasem„, w której Jan Strelau, światowej sławy psycholog, wspomina o okresie spędzonym w Tczewie i o swych związkach z naszym miastem. W książce tej, wydanej nakładem sopockiej oficyny ?Smak Słowa?, ukazuje nie tylko informacje ważne ze względu na swój życiorys, ale również istotne ze względu na historię naszego miasta okresu poprzedzającego wybuch II Wojny Światowej, jak i następnie samej okupacji. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż niezwykle ciekawa historia życia profesora związana jest z dzieciństwem, jakie przeżył w Tczewie. O mieście tym nie zapomniał również w późniejszym okresie, wielokrotnie je odwiedzając.

Książka jest już dostępna do wypożyczenia w Miejskiej Biblioteki Publicznej. W związku z tym tczewska książnica zaprasza do zapoznania się z tą niezwykle ciekawą lekturą, traktującą o życiu profesora Strelaua i jego związków z naszym miastem.
Wkrótce profesor będzie ponownie gościł w Tczewie. Miejska Biblioteka Publiczna już teraz zaprasza na spotkanie z profesorem Janem Strelauem, które odbędzie się 4 września 2015 roku (piątek), o godzinie 17.30, w budynku głównym Biblioteki przy ul. Jarosława Dąbrowskiego 6.


Jan Strelau jest profesorem psychologii, twórcą regulacyjnej teorii temperamentu, ma w dorobku prawie 300 prac naukowych, w tym 21 książek. Należy do najwybitniejszych przedstawicieli światowej psychologii w zakresie różnic indywidualnych, laureat wielu polskich i międzynarodowych nagród. Członek Europejskiej Akademii Nauk, przez cztery lata pełnił funkcję wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk, był prorektorem do spraw nauki w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej (obecnie Uniwersytet SWPS).

Urodził się w 1931 roku w Gdańsku, jednakże wychowywał się w Tczewie, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej i gdzie przeżył okres okupacji niemieckiej. W 1947 roku ze względów lokalowych – jego mieszkanie uległo zniszczeniu wskutek działań Armii Radzieckiej w okresie walk o Tczew ? przeniósł się wraz z rodziną do Bytowa, gdzie kontynuował naukę w miejscowym gimnazjum. W 1951 roku podjął studia filozoficzne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a po dwóch latach przeniósł się do Warszawy, gdzie w latach 1953-1958 studiował psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Po zakończeniu studiów rozpoczął pracę na macierzystym wydziale jako asystent. Stopień doktorski uzyskał w 1963 roku, zaś pięć lat później – habilitację na podstawie monografii ?Temperament i typ układu nerwowego?. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1976 roku, zaś w 1979 roku powołany został na stanowisko dyrektora Instytutu Psychologii, którym kierował do 1981 roku. W 1982 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Pracuje także jako profesor zwyczajny w Uniwersytecie Śląskim i na Uniwersytecie SWPS (Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej).

Jest organizatorem i kierownikiem Katedry Psychologii Różnic Indywidualnych na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Interdyscyplinarnego Centrum Genetyki Zachowania UW.